SAAB SANGNA

ਮਰਨ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ ਕਰਜੇ ਦੇ ਵੱਧਦੇ ਭਾਰਾਂ ਨੇ, ਰੁਲਦੇ ਹੋੲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ, ਸਮੇਂ ਦੀਅਾਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ, ਬੇਰੁਖੀਅਾਂ ਬਹਾਰਾਂ ਨੇ, ਕੀਤਾ ੲੇ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ, ਮਰਨ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ। ਵੱਧਦੇ ਬਲਾਤਕਾਰਾਂ ਨੇ, ਸਿਰਫਿਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੇ, ਪਿਛੜੇ ਹੋੲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ, ਦਾਜ ਦੇ ਭੁਖੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ, ਕੀਤਾ ੲੇ ਧੀ ਨੂੰ, ਮਰਨ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ। ਵੱਧਦੇ ਭ੍ਰਿਸਟਾਚਾਰਾਂ ਨੇ, ਘੱਟਦੇ ਹੋੲੇ ਰੁਜਗਾਰਾਂ ਨੇ, ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅੱਤਿਅਾਚਾਰਾਂ ਨੇ, ਗਰੀਬਾਂ ਦੇ ਖੋਹੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੇ, ਕੀਤਾ ੲੇ ਅਾਮ ਅਾਦਮੀ ਨੂੰ, ਮਰਨ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ। ਫੈਸ਼ਨ ਦੀਅਾਂ ਮਾਰਾਂ ਨੇ, ਪਛਮੀ ਸੱਭਿਅਾਚਾਰਾਂ ਨੇ, ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਹਥਿਅਾਰਾਂ ਨੇ, ਅੱਜ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ, ਕੀਤਾ ੲੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ, ਮਰਨ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ। ਸਮਾਜ ਦੇ ਗਿਰੇ ਮਿਅਾਰਾਂ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਹੁੰਦੇ ਪਿਠ ਤੇ ਵਾਰਾਂ ਨੇ, ਅਾਪਣਿਅਾਂ ਤੋਂ ੳੁਠੇ ਅੈਤਬਾਰਾਂ, ਕੀਤਾ ੲੇ ਸਾਬ ਨੂੰ, ਲਿਖਣ ਲੲੀ ਮਜਬੂਰ। ਸਾਬ ਸਾਂਗਣਾ 8427824478

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ (1563–1606): ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਗੁਰੂ-ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਗੱਦੀਦਾਰ ਸਨ। ਆਪ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਬੀਬੀ ਭਾਨੀ ਸਨ। ਆਪ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਅਪ੍ਰੈਲ 1563 ਨੂੰ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਦਾ ਬਚਪਨ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਗੁਜ਼ਰਿਆ। ਆਪ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਦੇ ਦੋਹਤਰੇ ਸਨ। ਬਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪ ਦੀ ਤੀਖਣ ਬੁੱਧੀ, ਨਿਖੜਵੀਂ ਸੂਝ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲਤਾ- ਮਧੁਰਤਾ ਅਤੇ ਠਹਿਰਾਉ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ‘ਦੋਹਿਤਾ ਬਾਣੀ ਦਾ ਬੋਹਿਥਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਬਾਲਕ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਸਰਬ-ਸਮਰੱਥ ਬਾਣੀਕਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਲਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰ ਦੀ ਸਪੁੱਤਰੀ ਬੀਬੀ ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਬੱਤੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦੇ ਘਰ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬੜੇ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਸੰਜਮੀ ਵਿਵਹਾਰ, ਨੈਤਿਕ ਸੋਝੀ, ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਕਾਵਿਕ ਬਿਰਤੀ ਸਦਕਾ ਆਪ ਨੂੰ 18 ਸਾਲ 4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਗੱਦੀ ਦੀ ਸੌਂਪਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਪੱਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਗੁਰੂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਖ਼ਾਹਸ਼ ਮੁਤਾਬਕ 1 ਸਤੰਬਰ 1581 ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਪੰਜ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾ ...

ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ ਬਰਬਾਦੀ ਕੇ ਨੲੇ ਮੰਜਰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੂੰ, ਅਪਨੋ ਕੇ ਹੀ ਅਪਨੋ ਕੇ ਓਪਰ ਚਲਤੇ ਖੰਜ਼ਰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੂੰ। Mein har roz barbadi k nye manzar dekh rahi hu Apno k hi apno k uper chalte khanzer dekh rahi hu ਅਾਤੰਕ ਕੇ ਨਾਮ ਪੇ ਬੇਕਸੂਰੋਂ ਕੋ ਮਾਰਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ, ਮੁਜੇ ਅਪਣਾ ਕਿਹ ਕਰ ਦੋਨੋਂ ਤਰਫ ਸੇ ੳੁਜਾੜਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ। Atank k naam pe beksooron ko mara ja raha hai Mujhe apna keh kar dono taraf se ujada ja raha hai ਹਰ ਰੋਜ ੳੁਠ ਰਹੇ ਹੈਂ ਮੇਰੇ ਬੇਟੋਂ ਕੇ ਜਨਾਜ਼ੇ ਜਹਾਂ, ਹਕੂਮਤ ਦਬਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਵਾਮ ਕੀ ਅਵਾਜੇਂ ਜਹਾਂ। Har roz uth rahe hain mere beton k jnaze jahan Hkumat dba rahi hai awaam ki awazein jahan ਜੋ ਹੱਕ ਮਾਂਗੇ ੳੁਸੇ ਦਹਿਸਤ ਗਰਦ ਠਹਿਰਾ ਦੀਅਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਰ ਬੇਟੇ ਕੋ ੲਿਸੀ ਤਰੇਹਿ ਮੁਕਾ ਦੀਅਾ ਜਾਤਾ ਹੈ। Jo haq mange usse dehsatgard thehra diya jata hai Mere har bete ko issi tarah muka diya jata hai

ਜੇ ੳੁਹ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲੇ, ਯਾਦ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਜੇ ੳੁਹਨਾ ਨਾ ਨਿਭਾੲੀ, ੲੇ ਰਿਵਾਜ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਸਭ ਕੁਜ ਸਿਖਿਅਾ ੲੇ,  ਅਸੀ ੳੁਹਨਾ ਕੋਲੋਂ, ਜੇ ਓ ਨਾ ਚੁਪ ਰਹੇ, ਰਾਜ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਜੇ ੳੁਹਨਾ ਨੂੰ ਨੀ ਪਤਾ, ਕਦੋਂ ਕਿਹੜੇ ਵਾਅਧੇ ਕੀਤੇ, ਦੱਸ ਦੇਓ ੳੁਹਨੂੰ, ਹਿਸਾਬ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਸਿੱਖ ਲਿਅਾ ਜੀਣਾ, ਜੇ ੳੁਹਣਾ ਸਾਡੇ ਬਿਣਾ, ੳੁਹਨਾ ਨਾਲ ਜਿੳੁਣ ਦੇ, ਖੁਅਾਬ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੁਣ, ਜੇ ੳੁਹਨਾ ਸਾਨੂੰ ਅਾਮ, ਓਵੀ ਸੁਣ ਲੈਣ, ਖਾਸ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਜੇ ੳੁਹ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲੇ, ਯਾਦ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਜੇ ੳੁਹਨਾ ਨਾ ਨਿਭਾੲੀ, ੲੇ ਰਿਵਾਜ ਅਸੀ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖੇ। ( ਸਾਬ ਸਾਂਗਣਾ) 

Jaisi karni waisi bharni na manne tan karke dekh Jannat v hai dozakh v hai na manne tan marke dekh

ਭਾਈ ਲਾਲੋ ਇਕ ਕਿਰਤੀ ਤਰਖਾਣ ਸੀ | ਜੋ ਆਪਣੀ ਹਕ ਸਚ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਰਧਾਲੂ ਸੀ | ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀਆ ਅਰਦਾਸਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ | ਗੁਰੂ ਜੀ ਭਾਈ ਲਾਲੋ ਦੀ ਸਰਧਾ ਤੋ ਖੁਸ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਗਏ ਤੇ ਪਰਸਾਦਾ ਪਾਣੀ ਛਾਕਿਆ ਤੇ ਕਈ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਘਰ ਰਹੇ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ , ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ | ਉਸੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਮਲਿਕ ਭਾਗੋ ਨਾ ਦਾ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ | ਜੋ ਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਗ਼ਰੀਬਾ ਦਾ ਖੂਨ ਚੂਸਣ ਵਾਲਾ ਸੀ | ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜੁਲਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਭੋਜ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਉਣ ਲੈ ਕਿਹਾ | ਨਗਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਘਰ ਭੋਜਨ ਛਕਣ ਗਏ ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾ ਗਏ | ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨੋਕਰਾ ਨੂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿਤਾ | ਤਾ ਹੰਕਾਰੀ ਮਲਿਕ ਭਾਗੋ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਨੋਕਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ | ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਭੋਜਨ ਨਾ ਛਕਣ ਦਾ ਕਰਨ ਪੁਛਿਆ | ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਰੋਟੀ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਗਰੀਬਾ ਦੇ ਹਉਂਕੇ, ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਜੁਲਮ , ਤੇ ਬੇਈਮਾਨੀ ਨਜਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੂ ਇਸ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਜਿਨੇ ਮਰਜੀ ਬ੍ਰਹਮਭੋਜ ਕਰ ਲੈ ਪਰ ਤੂ ਧਰਮ ਨਹੀ ਕਮਾ ਸਕਦਾ | ਪਾਪ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨਹੀ ਕਮਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ | ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ...

Uss Da Manauna Changa Lagda A Sanu Ase Lyi Tan Asi Vaar Vaar Rusde Han